2010-12-05

MESSIAH WAR 08 | SOMEONE FALL APART

ห้องสอบสวนของสไตร์ฟ ที่ชิทาเดล
สไตร์ฟ (คิด) - ผู้อ่อนแอร่วงไปกอง ฉันไม่เคยเข้าใจเรื่องปฏิบัติการของพวกมัน ฉันไม่สนว่าพวกเขาจะเป็นไงต่อไป
                  - ฉันไม่สามารถจับประเด็นได้ว่า ทำไมพวกเขาจะต้องมาสังเวยชีวิตกันมากขนาดนี้
                  - แต่ตอนนี้ ฉันเข้าใจแล้ว
สไตร์ฟ (คิด) - ตอนนี้ ฉันรู้แล้ว ว่าทำไมเด็กนี่ ถึงสำคัญกับพวกเขานัก
                  - จิตใต้สำนึกของมิวแตนท์ผู้รักษาถูกทำให้ยอมบอกความลับของเธอ ถ้ากระทั่งเขายังไม่รู้ว่าพวกมันให้ความสำคัญกับเธอ
                  - ถ้าอย่างนั้น คงไม่รู้.. อ่อนแรงมากแล้ว
                  - ฉันพุ่งประเด็นไปที่สิ่งตอบแทนผิดๆ ช่วงเวลาทั้งหมดนี่ถูกปิดบังโดยคนทรยศชื่อบิช็อป
                  - แต่ตอนนี้ ฉันเข้าใจแล้ว เด็กนี่เป็นสิ่งเดียวที่สำคัญ.
สไตร์ฟเหวี่ยงอีลิกเซอร์ แล้วพุ่งเข้ามาหาโฮป
ภายในสถานีอวกาศเกรย์มัลกิ้น
โดมิโน่เอาปืนจ่อเด้ดพูล - นายหมายความว่ายังไงที่สไตร์ฟอยู่ในหัวของนาย ? หรือนี่มันเป็นกับดักใหญ่อีกหนึ่งอัน ?
เด้ดพูล - แม่นแหล่ว ... เขาออกคำสั่งให้ฉันฆ่าพวกเธอทุกคน!  เพียงแค่นั้น ..อุ้ ฉันรู้สึกเริ่มจะไขว้เขวเสียแล้ว

โดมิโน่ - บ้าบัดซบ เราเหลือเวลาเกินครึ่งชั่วโมงอีกนิดหน่อย ก่อนที่เราจะถูกดึงกลับไปปัจจุบัน
          - ถ้าเราไม่หยุดการทำงานของตาข่ายดักห้วงเวลา เราจะติดอยู่ที่นี่.และ ถ้าเราติดอยู่นี่ เราจะตาย บีสท์บอกว่าร่างของพวกเราจะไม่สามารถคงอยู่ที่นี่ได้ไม่ถึงชั่วโมงด้วยซ้ำ

เอ็กซ์23 - เอาวิลสันไว้ที่นี่ วานิชเชอร์กับฉันจะหาแหล่งกำเนิดของตาข่าย ถ้าเขาขยับ ยิงสมองส่วนที่เหลือของเขาให้กระจุยออกมาเลย
เด้ดพูล โดนโดมิโน่เอาปืนคู่จ่อหัว -
เด้ดพูล - เฮ้ เธอหมายว่าไงที่บอกว่า กระจุย ?

เด้ดพูล - เธอกำลังหงุดหงิต ฉันบอกได้เลย.
          - แต่ฟังฉันนะ  เธอจะได้เด้งกลับบ้านทันทีที่เธอตาย.เพราะ ฉันรู้สไตร์ฟวางแผนไว้แบบนั้น และ ฉันไม่ต้องการให้เธอ
เอ็กซ์ 23 - โดมิโน่ ทำให้มันจบที่นี่เถอะ

วานิชเชอร์ - ฉันคิดว่าเราเจอแหล่งพลังงานของตาข่ายห้วงเวลาแล้ว แค่ฉันไม่ต้องการให้ใครคนใดไปถอดปลั้กของมัน
แหล่งพลังงานเป็นร่างของหญิงคนหนึ่งเชื่อมต่อด้วยสายระโยงระยาง
วาร์นิชเชอร์ - นั่นใครน่ะ ?
เอ็กซ์23 - หนึ่งในพวกเรา. ( คิดเดน นิกสัน เป็นมิวแตนท์อีกคนที่มีำำพลังข้ามเวลา เอ็กซ์23จะรู้จักเธอดีที่สุด ในซี่รี่ย์ NYX )
ห้องทรมานของสไตรฟ์ ที่ชิทาเดล
เคเบิ้ลฟื้นขึ้นมา - โฮป ?
เคเบิ้ล(คิด) - เธอถูกสไตร์ฟเอาตัวเธอไปนานแล้ว ผมเคยภาวนาว่า ผมจะไม่ใช้พลังเทเลไคเนติกสุดท้ายที่เหลืออยู่
               - เพราะ ถ้าผมทำ ไวรัสมันจะถูกแพร่กระจายและควบคุมร่างกายของผมในชั่วโมงที่สำคัญ
               - และ ผมจะไม่อยู่ดีเพื่อให้โฮปตาย
โดมิโน่ - กับดักห้วงเวลาของมิวแตนนี่ ? เธอเป็นใคร ? เธอยังมีชีวิตอยู่ได้ไง ?
เอ็กซ์23- ชื่อของเธอคือ คิดเดน นิกสัน เธอ เป็น .. เคยเป็น เพื่อนของฉัน.
เด้ดพูล - บิช็อปกับสไตรฟ์จับตัวเธอมาจากปี 2009 หรือ 2010 หรือ อาจจะบางสิ่ง. ด้วยวิถีทางนั้น พวกเขาจึงเอาคนชื่อนั้น มาจากทศวรรษ ใช่ไหมล่ะ ? ในทุกวิถีทาง สไตร์ฟบังคับเธอให้ใช้พลังหยุดยั้งกาลเวลา , เพียงแค่ขยายพลังให้คลอบคลุมทวีปทั้งหมด
คิดเดน นิกสัน - หยุดมัน หยุดมัน หยุดมัน
เด้ดพูล - โอ - และ โทรจิตของเธอยังเชื่อมกับสไตรฟ์ เหมือนฉันเลย !
                 - ยกเว้นแค่ ฉัน ยังคุมฝีปากตัวเองเหนือสิ่งที่ตัวเองพูดได้ ให้ โอเวอร์ โอเวอร์ และ โอเวอร์

เอ็กซ์23- เราต้องช่วยเธอ เราต้องเอาเธอออกมา
โดมิโน่ - ไม่ เราไม่รู้ว่า สิ่งที่จะทำกับเธอ. หรือ ตาข่ายห้วงเวลา.

วานิชเชอร์ - ใครจะสนเรื่องหญิงแก่คนหนึ่ง ? ถ้าเราไม่หยุดการทำงานของตาข่ายห้วงเวลา เราทุกคนต้องตาย ...เรายังต้องคุยอะไรกันเกี่ยวกับเรื่องนี้อีก
โดมิโน่ - เงียบ!

คิดเดน นิกสัน - พ่อกำลังไล่ตามเด็ก..อย่านะพ่อ ไม่ อย่าไล่ตามเธอ ...
โดมิโน่ - เธอพูดอะไร

เด้ดพูล - หยุดก่อน ฉันก็เห็นมันเหมือนกัน เธอรู้ว่ามีสิ่งที่ก่อความรำคาญให้เมสไซอาห์ตัวน้อย
โฮปกำลังหนีการตามล่าจากสไตร์ฟ แต่ไม่พ้น เพราะเขาอ่านใจเธอออกหมด  โฮปลงมือสู้บ้างแต่สไตร์ฟบอกว่า เคเบิ้ลสอนเธอมาดีไม่พอ หลังจากสร้างสนามพลังหุ้มตัวโฮปแล้ว เขาบอกว่าต่อไปเขาจะสร้างเธอเอง

อีกด้านหนึ่ง บิช็อปยกปืนเล็งเคเบิ้ล
บิช็อป - ยอมแพ้เถอะ มันจบแล้ว เคเบิ้ล
เคเบิ้ล - บิช็อป

บิช็อป(คิด) - แกต้องแก่แล้วแน่ๆ เคเบิ้ล แกไม่ควรพาตัวเองกลับมาหาศัตรู
บิช็อปยิงเข้าใส่เคเบิ้ลเฉียดคอไป
               - พลาด แต่ มันก็โอเค ฉันได้เห็นเลือด.
วูล์ฟเวอรีน ลุกขึ้นมา
               - สมองขอโลแกนยังเสียหาย เขากลายเป็นสัตว์ป่าตัวหนึ่ง เหลือแค่พื้นฐานที่เขาจำเป็น. จำเป็นต้องมี เนื้อและเลือด

วูล์ฟเวอรีนพุ่งใส่เคเบิ้ลอย่างกระหายเลือดและ บิช็อปรีบออกตามสไตรฟ์ไป

เคเบิ้ลใช้พลังเพื่อเรียกตัวตนของวูล์ฟเวอรีนข้างในออกมา เขาพยายามกระตุ้นให้วูล์ฟเวอรีนออกมา แต่หลังจากเชื่อมจิตในตัวของวูล์ฟเวอรีนมีแต่ความหิวกระหายเลือด เคเบิ้ลบอกว่า นายอยากทำให้ภารกิจล้มเหลวหรือไง ดูเหมือนคำนี้จะได้ผล
สไตร์ฟ - แกน่าจะบอกฉันเรื่องเด็กนี่ ลูคัส
           - มันน่าจะทำให้จุดจบต่างไปจากนี้มาก
บิช็อป - เธอต้องตายสไตรฟ์ แกไม่ต้องคิดว่าเธอจะทำอะไรได้
         - เธอเป็นภัยแม้แต่กระทั่งแก
สไตร์ฟ - แกไม่เข้าใจหรอก.
          - เธอกำลังจะกลายเป็นฉัน

อพ็อกคาลีพส์ - เราต้องไปที่ยานของข้า ฮอร์สแมนของข้า
อาร์กแองเจิ้ล - ฉันไม่ได้เป็นหนึ่งในนั้นอีกแล้ว

อาร์กแองเจิ้ล(คิด) - ผมไว้ชีวิตอพ็อกคาลีพส์เพื่อยืนยันว่า ผมยังมีความเป็นมนุษย์เหลืออยู่ในตัวของผม
                        - ผมเห็นด้วยกับการช่วยเหลือเขาหยุดยั้งลูกชายสารเลวของเขา "สไตรฟ์" เพราะมันเป็นหนทางเดียวที่จะช่วยให้ทีมของผมปลอดภัย

อพ็อกคาลีพส์ - สไตร์ฟ แค่ทำให้มันเสื่อมสภาพ เช่นเดียวกับที่เพิ่งทำกับฉัน.
อพ็อกคาลีพส์ - แต่ไม่มากไปกว่านี้อีก.

อาร์กแองเจิ้ล(คิด) - แต่ ตอนนี้ พวกเราจับมือกัน , และ อพ็อกคาลีพส์จะเชื่อมตัวเองเข้ากับอาวุธสงครามของเขา
อพ็อกคาลีพส์ - ไม่มากกว่านี้อีกแล้ว. ข้าจะพ้นจากสภาพอ่อนแอ. ข้าจะถือกำเนิดใหม่

อาร์กแองเจิ้ล (คิด ) - ผมช่วยอะไรไม่ได้ แต่ คิดว่า ผมอาจทำผิดพลาดครั้งใหญ่
คิดเดน นิกสัน - ฟาดมือของคุณลงมาเถอะ.
โดมิโน่ - ฉันไม่เห็นทางออกที่ง่ายกว่านี้เลย.
วาร์นิชเชอร์ - มันไม่ใช่อย่างนี้ การฆ่าที่ควรได้รับการขอบคุณ ? ฉันหมายถึงเธออยากให้ทำอย่างนี้ เกินกว่าครึ่งของหัวใจของเธอ ?

โดมิโน่ - นายเต็มใจ พอร์ทเตอร์ ... มันไม่ง่ายสำหรับพวกเราที่เหลือที่จะฆ่าเพื่อนเพื่อรักษาชีวิตของเรา
วาร์นิชเชอร์ - เธอไม่กล้าที่จะทำมันงั้นเหรอ ? เรากำลังจะตายที่นี่.
เด้ดพูล - มันเป็นแบบนั้น

เด้ดพูล - ฉันได้ยืนนี่และยอมให้ความเจ็บปวดในวัยเด็กเล่นงามมานานแสนนานแล้ว
          - ทั้งหมดต้องถูกขีดเส้น ..มันต้องจบลงคืนนี้ และ ฉันจะต้องไป !
          - ใครก็ตามก็ห้ามหยุดยั้งฉัน
          - นี่ซีเรียสนะ ฉันจะบุกเดี่ยว
แกนกลางของชิทาเดล บิช็อปกำลังซัดกับสไตรฟ์
สไตร์ฟ - ฉันรู้ว่าแกดูดซับความเจ็บปวดได้ ลูคัส แต่ แกจะดูดซํบความเจ็บปวดได้มากแค่ไหนกันก่อนที่ร่างของแกจะ ....
( สไตรฟ์ อัดบิช็อปกระเด็น )
" ถล่มทลาย "
( เคเบิ้ลลุกขึ้น )
สไตรฟ์ - ฮุ งั้นพวกแกมานี่เพื่อตายสินะ ?
เคเบิ้ล - เชิญนายก่อน ( วูล์ฟเวอรีนพุ่งข้ามหลังของเขาเข้าหาสไตรฟ์ )
เคเบิ้ล (คิด) - ผมสามารถชี้นำวูล์ฟเวอรีนได้ที่นี่ เขาได้ลิ้มรสเลือดของผมไปแล้ว ปล่อยให้เขาดื่มเลือดจากโคลนของผมดีกว่า
วูล์ฟเวอรีนพุ่งเข้าใส่และฟาดกรงเล็บเข้าหน้าสไตรฟ์
บิช็อป(คิด) - นั่นล่ะ โลแกน. เฉือนคอมันซะ. ยับยั้งสมาธิของมัน อย่าให้มันสร้างม่านพลังงานอีก เพื่อให้ฉันยิงพลังใส่มันได้
(บิช็อปยิงพลังใส่สไตรฟ์)

เคเบิ้ล โผล่มายิงใส่บิช็อป - พอกันที..
เคเบิ้ล (คิด) - อย่าไปคิดว่าแกขยับไม่ได้. อย่าไปคิดว่าคุณอยู่ใต้อำนาจอะไร. เพราะนั่นทำให้ไม่มีทางที่แกจะปล่อยให้สูญเสียเธอไปอีกครั้ง และ แกจะไม่หยุดจนกว่ากระดูกของสไตรฟ์จะเหลวแหลกลงบนพื้น

(เคเบิ้ลพุ่งเข้าใส่สไตรฟ์ที่ยึดวูล์ฟเวอรีนไว้และจับกรงเล็บวูล์ฟเวอรีนเหวี่ยงใส่เคเบิ้ล)
บิช็อป(คิด) -ผมดึงทุกอณูของพลังงานเข้าสู่มือของผม และ สวดภาวนาให้มันเพียงพอ ..
( แต่พอเตรียมปล่อยพลัง สไตรฟ์ก็เหวี่ยงวูล์ฟเวอรีนเข้าใส่เสียก่อน )

เคเบิ้ล (คิด) - อย่าหยุด เคลื่อนพลต่อไป ทหาร อย่าหยุด อย่าหยุด จนกว่าจะ ...
( เคเบิ้ลโดนสไตรฟ์กระแทกฝ่าเท้าเข้าใบหน้า )
สไตรฟ์หันมาคุยกับโฮปที่ดูอยู่
สไตรฟ์ - เห็นนั่นไหมล่ะ แม่หนูน้่อย ? ความอ่อนแองทำให้เธอเป็นไง ? ความอ่อนแอจะทำให้เธอพ่ายแพ้อย่างน่าสมเพท.

         - ฉันจะแสดงให้เธอเห็นความแข็งแกร่งที่แท้จริง. ฉันจะแสดงให้เธอเห็นถึงศักยภาพที่เปี่ยมล้นของพลังของเธอ
(สไตรฟ์เตรียมดูดพลังของโฮป)
โฮป - ไม่
สไตรฟ์ - ข้อเท็จจริงคือพ่อผู้ผิดพลาดจะไม่ได้พบเธออีกเป็นเวลานานเลย.
         - ทั้งหมดของเธอจะเข้ามาอยู่ในตัวฉัน
พระเอกตัวจริงมาแล้วครับ เด้ดพูลพร้อมโคตรปืนบาซูก้า
เด้ดพูลยิงลำแสงอัดสไตรฟ์จนร่วงหลุดจากแกนกลาง
เด้ดพูล - และ นายน่าจะดีกว่าถ้าไม่พยายามหลอกหลวงในวันหยุดของฉัน ! ฉันต้องการให้จ่ายคืนมาให้หมด
         - แต่ฉันถูกทำให้ไร้คุณค่า. ฉันได้แต่หวังว่า ฉันและหัวหน้าใหญ่ได้คุยกันเรื่องแพ็กเกจการตัดสัมพันธ์
         - สไตรฟ์ตายแล้ว ! จงมีชีวิตให้ยืนยาว
         - สไตรฟ์ ?
ไสตรฟ์บินขึ้นมาแล้วกระชากร่างของเด้ดพูลขาดเป็นสองเสี่ยง
อีกด้าน
วาร์นิชเชอร์ - ดึงปลั้กออกเหอะ. พระเจ้า ! ใครก็ได้ส่งปืนมา -- ฉันจะทำมันเอง
โดมิโน่ - พอร์เตอร์ หุบปากเหอะ นายทำมันไม่ได้ง่ายๆหรอก.

โดมิโน่ - เอ็กซ์ เมื่อเวลาหยุดที่ศูนย์ พวกเราอาจจะตาย
         - เราต้องทำอะไรสักอย่าง

เวลาลดลง 00.00.02.....00.00.01

2010-11-28

X-MEN MESSIAH WAR 07 | TRUELY STRONG


ภายในชิทาเดล

โฮป - นาธาน ?
สไตร์ฟ - เด็กมองที่ฉันอย่างไร้เดียงสาและมีปฏิกริยา. ครั้งหนึ่ง ฉันก็เคยไร้เดียงสา ก่อนที่อพ็อกคาลีพส์จะมา. ตอนนี้ ฉันดูเด็กผู้หญิงคนนี้ และรู้ว่าเธอกำลังจะตาย เพราะว่าความไร้เดียงสาเป็นสิ่งที่อ่อนแอ

วอร์พาธ - ไปให้ห่างเธอซะ ไอ้เวร !!
สไตร์ฟ (คิด ) - เด็กผู้หญิงนี่สำคัญกับเคเบิ้ลและบิชอป แต่คำถามก็คือ เพราะอะไร ?

วอร์พาธ - โฮป มันไม่ใช่เคเบิ้ล อย่าไปฟังมัน !!
สไตร์ฟ (คิด ) - ฉันเข้าไปสู่จิตใจของเด็กผู้หญิงนี่ เพื่อหาคำตอบ ... เคเบิ้ล เชื่อว่าเธอเป็นมิวแตนท์ แต่ เธอไม่มีพลังสักอย่าง. และ บิช็อป พยายามฆ่าเธอมาตลอดตั้งแต่เธอเกิดมา
โฮป - หนูไม่เข้าใจ คุณดูเหมือนนาธาน ... คุณน่าจะเป็นเขา
สไตร์ฟ - พวกเอ็กซ์เมนก็โหกเธอ ฉันคือพ่อของเธอ
          - และเราจะอยู่ด้วยกันตลอดไป
วอร์พาธ กระชากเครื่องทรมานเต็มแรง
วอร์พาธ หลุดออกมาแล้วพุ่งไปทางสไตร์ฟ - เอามือของแกออกไปจากเธอ !!
วอร์พาธพุ่งคว้าตัวสไตร์ฟ
สไตร์ฟ (คิด ) - พราวด์สตาร์ (หมายถึง วอร์พาธ) เป็นคนหัวแข็งในทุกเรื่อง เท่าที่ฉันจำได้. แต่เขามีความเข็มแข็งยิ่งกว่า , และ นั่นทำให้มองเหมือนกับว่าเขาบินได้ เช่นเดียวกับ การถูกทำลาย ทำไมพ่อทางชีวภาพของฉันจึงส่งหนึ่งในเอ็กซ์เมนที่อ่อนแอที่สุดตามผมมา เป็นปริศนาที่ลี้ลับจริงๆ
                     บางที เมื่อเคเบิ้ลตายแล้ว ฉันจะไปถามเขาเอง
แล้ววอร์พาธก็พันตูกับสไตร์ฟ - แกเอาเธอไปไม่ได้ !!
วอร์พาธ ฟาดท่อนแขนใส่หน้าสไตร์ฟจนกระจุย - แกได้ยินฉันหรือเปล่า ?
โฮป - หนูไม่เข้าใจ และ โปรดหยุดเถอะ .. เจมส์หยุด

สไตร์ฟ (คิด ) - ช่างอ่อนแอ .. น้ำตาของเด็กผู้หญิงเป็นทั้งหมดที่มีให้เขาทำให้เขาผิดพลาดในโอกาสสุดท้าย ( วอร์พาธ ชะงักมือไว้เพราะโฮปขอร้อง )
สไตร์ฟ - ลาก่อนเจมส์ (แล้วเขาก็ปล่อยพลังใส่วอร์พาธเต็มๆ)
สไตร์ฟ (คิด) - เป็นเวลายาวนานแล้ว ที่ชีวิตของฉันปราศจากความหมาย ฉันเป็นความว่างเปล่าใต้เงาของอพ็อกคาลีพส์
                  - แต่ตอนนี้ ฉันเหมือนรู้สึกเกิดใหม่
                  - บิช็อปบางทีอาจโกหก, เขาอาจวางแผนการหักหลังฉัน ตั้งแต่เริ่มต้น
                  - แต่ด้วยคำว่า อพ็อกคาลีพส์ ฉันถึงได้รู้สึกมีชีวิตชีวา
สไตร์ฟ - นั่นละ นั่นล่ะ แม่หนู อย่าร้องไห้ เรามีงานต้องทำอีกมาก ฉันกับเธอ. ฉันต้องหาให้เจอว่าอะไรที่ทำให้เธอพิเศษ และ จากนั้น ..
สไตร์ฟถูกจู่โจมเข้าข้างหลัง จนร่วง
บิช็อป - เธอไม่ใช่สิ่งพิเศษ แม่หนู ... เธอต้องตาย.
อีกด้านทีมของโดมิโน่อัดทหารของสไตร์ฟร่วงกราว และ วาร์นิชเชอร์ก็ต่อปากต่อคำกับเด้ดพูล
จู่ๆ วาร์นิชเชอร์ ก็ทรุดลงอ้วก
โดมิโน่ - นายเป็นนรกอะไรของนาย ?
เด้ดพูล - เขาอาจจะท้อง !!

เอ็กซ์23 - เราต้องไปให้เร็วขึ้น
            อุปกรณ์ข้ามเวลาเหลือเวลาอีกแค่ 28.32 นาที
อีกด้าน อาร์กแองเจิ้ล ได้คืนฟอร์มเป็นแองเจิ้ล เสียงในตัวของเขาด้านที่เป็น เด้ธ หรือ อาร์กแองเจิ้ล ขอให้ทำตามคำสั่งของเจ้านายคือ อพ็อกคาลีพส์ ที่ให้ฆ่าเขาเสีย แต่ ด้านที่เป็นแองเจิ้ลไม่ยอม แต่ในที่สุด ร่างของอาร์กแองเจิ้ลก็กลับมา ด้วยดวงตาสีแดงก่ำ  เรียกชื่อ อพ็อกคาลีพส์
สไตร์ฟ(คิด) - มันง่ายที่จะลืมไปว่าบิช็อปทรงพลังขนาดไหน เพราะ เขาแทบไม่เคยใช้พลังของเขาเลย
          - ปรากฎว่า เขามีข้อยกเว้นให้กับฉัน
บิช็อปปล่อยพลังใส่สไตร์ฟจนกระเด็น
          - แม้แต่สนามพลังเทเลไคเนซิสที่ต้านทานพลังของเขา. บิช็อปก็ดูดซับมันและเปลี่ยนเป็นพลังงาน งั้น..เขาเอามันไปไหน .. อาห์ แขนกลของเขา
          - บิช็อปเป็นนักคำนวณที่ฉลาด. เขารู้ว่าไม่จำเป็นต้องฆ่าฉัน เพื่อให้ได้สิ่งที่เขาต้องการ เขาแค่ทำให้ฉันสลบนานพอที่จะจัดการเด็กผู้หญิงนี่
          - และมองเธอสิ ยังละอ่อน แต่ไร้ความหวาดกลัว.คุณสามารถเห็นสิ่งที่เธอคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ในหัวของเธอ
          - เคเบิ้ลสอนเธอมาอย่างดี. บางที นั่นอาจเป็นบางสิ่งที่ส่งถึงเธอทั้งหมด.
สไตร์ฟ(คิด)- โชคไม่ดี เธอปราศจากตัวช่วย
-  บิช็อปกับฉัน ต้องทำให้แน่ใจอย่างนั้น
โฮป - เจมส์ ตื่นสิ ตื่น !
บิช็อป คว้าหัวของโฮปยกขึ้นเตรียมปล่อยพลังใส่
บิช็อป - ครั้งหนึ่งในอดีต , หลายปีผ่านไป , ฉันเคยมีโอกาสจบเรื่องนี้ไปตลอดกาล. ฉันเกิดลังเลใจ . มันจะไม่เกิดขึ้นอีกครั้ง.

พลังถูกปล่อยออกมา แต่โฮปยังไม่เป็นอะไร เพราะ สไตร์ฟปล่อยสนามพลังหุ้มร่างบิช็อปเสียก่อน
บิช็อป - ไม่ ไม่ !!!
สไตร์ฟ - และนี่ ฉันคิดว่า ฉันเคยเป็นนักฆ่าที่หัวใจเย็นชา , ลูคัส ? แกควรทำอย่างนี้จริงๆ หรือไม่ใช่ ? ฉันต้องบอกว่า ฉันประทับใจมาก ตอนนี้ ได้เวลาทำบางอย่างกับแหล่งพลังงานของแกแล้ว เราเริ่มเลยไหมล่ะ ?
สไตร์ฟใช้พลังแยกส่วนแขนกลของบิช็อปออกเป็นชิ้นๆ
สไตร์ฟ - ตอนนี้ บอกฉันมา เรื่องเด็กผู้หญิง .... ส่วนไหนของแกที่อยากให้ฉันฉีกมันออกเป็นอันดับแรก ?
ด้านในเมืองแห่งหมู่ดาว
โดมิโน่ - ชิพ !
เอ็กซ์23- ฉันไม่เข้าใจ.
โดมิโน่ - นี่คือ ชิพ ! โอ้ , ระยำ .. นี่คือ พรอช หรือ เกรย์มัลกิ้น ... นี่คือ ... ฉันน่าจะตั้งใจฟังบลากส์สมิธมากกว่านี้
เอ็กซ์23- ใครคือ บลากส์สมิธ ?

โดมิโน่- ลืมมันเถอะ. มันไม่ใช่เรื่องสำคัญ .. แต่ ชิพนี่..มันเคยเป็นของอพ็อกคาลีพส์. มันคือมนุษย์ต่างดาว ฉันคิดนะ .. นี่เป็นข่าวร้าย.

เอ็กซ์23 ไม่สนใจแล้วเดินนำหน้าไป - เรื่องแย่ หรือ อาจไม่ใช่ , เป้าหมายของเราอยู่ด้านใน เราต้องทำภารกิจให้สำเร็จลุล่วง
เด้ดพูล - ตกแต่งภายในเป็นศิลปะมาก ! ดีเยี่ยมเหลือเกิน.
เอ็กซ์23 - เงียบเหอะ
เด้ดพูล - ฉันจะเงียบแล้ว !!! ทุกท่าน ชอบเอ็กซ์ 29 มากกว่าเธออีก
เอ็กซ์23- นายพูดอะไร ?
เด้ดพูล - เปล้า.

เด้ดพูล - นีน่า นีน่า นีน่า นีน่า!
โดมิโน่ - เวด นายจะหุบปากได้หรือยัง ?
เด้ดพูล - เมื่อเธอทำลายกับดักแห่งเวลา , เธอจะได้กลับไป ถูกมั้ย ? เธอต้องกลับไป.เธอไม่อาจอยู่ที่นี่ได้.ไม่สำคัญหรอกว่าอะไรจะเกิดขึ้น, เธอต้องกลับไป และ ฉันหมายความว่า ทันที. รอเดี๋ยวนะ .. ฉันหมายถึงเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ ( ASAP ย่อจาก As soon as possible )

โดมิโน่ - โอเค พอแล้ว ระยำ เวด. ไม่ว่านายจะบอกอะไร ? บอกฉันสิ่งที่นายรู้สิ หรือ ต้องให้ฉันสาบานกับพระเจ้าว่าจะฆ่านาย
เด้ดพูล - ฉันรู้เพียงแค่สิ่งที่เขารู้
โดมิโน่ - เรื่องง่ายๆ ระยำ !!

เด้ดพูล - สไตร์ฟจะตามไปฆ่าเธอ ฉันได้ยินว่าเขาคิดแบบนั้น ตอนนี้. เขาอยู่ในหัวของฉัน เขาอยู่ในความคิดของฉันเสมอ ฉันบอกเขาว่าคนอื่นๆกำลังจะมา ... โลแกน และ เคเบิ้ล และ เด็กรูปปั้นรางวัลออสการ์ ..
            เขาสามารถได้ยินว่าฉันคิดอะไรอยู่ด้วย. เขาได้จัดการบิช็อปและวอร์พาธไปแล้ว และ ตอนนี้เขาจะไปฆ่าคนอื่นๆ


เด้ดพูล - ฉันรู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นกับพวกเดนตายนั่นด้วย. ถ้าเธอจะสนใจนะ วู้ นั่นเป็นวันคืนอันบ้าบัดซบเลยล่ะ
วาร์นิชเชอร์ - นายนี่มันน่าจะไปตายจริงๆ
สไตร์ฟ - ก่อนนี้ ฉันโมโหไปหน่อย
         - แต่ ชั่วขณะในตอนนั้น ฉันมีปฏิกิริยากับมัน ฉันยินดีนะ
         - ฉันไม่แคร์ที่นายแก่แล้ว
สไตร์ฟ - ฉันต้องยินดีที่นายมีชีวิตอยู่
โฮป - นาธาน
สไตร์ฟ - เพราะนั่นแปลว่า ฉันยังฆ่านายได้
เคเบิ้ล - ส่งเด็กผู้หญิงมาให้ฉัน !!!
สไตร์ฟ - แน่ใจว่านายกำลังเล่นตลก. นายคิดอย่างนั้นจริงหรือ ? อึ้ก...
สไตร์ฟ(คิด) - ความเจ็บปวดราวไฟแผดเผาในกระโหลกของฉัน...เคเบิ้ลอยู่ในหัวของฉัน
               - บิช็อปเคยบอกฉันว่าพลังของเขาหายไป. นั่นทำให้พวกเขาถูกบีบคั้นและตายลง. ถ้าไม่ใช่เรื่องประหลาดใจ พี่น้องของฉันต้องไม่มีแล้ว
               - เด็กผู้หญิงหนีไป มันไม่ใช่เรื่องสำคัญ
               - นี่คือ ชั่วขณะที่ฉันรอคอย
               - ตอนนี้ เขาจะตาย. เพราะ นั่นเพื่อ ความพยายามของเคเบิ้ล
สไตร์ฟ(คิด) -  ฉันคือ สไตร์ฟ ...
แล้วสไตร์ฟกับเคเบิ้ลก็เปิดฉากห้ำหั่น
สไตร์ฟ ยืนอยู่ได้ส่วนเคเบิ้ลกระเด็นไปและปืนหลุดมือ
สไตร์ฟ - มัน..มันเกินไปแล้วเคเบิ้ล นายคิดจริงหรือว่าอำนาจจิตที่อ่อนกำลังขนาดนั้นจะช่วยชีวิตนายได้ ?
เคเบิ้ล - นายคิดอย่างนั้น ... ทั้งหมดที่ฉันทำกับจิตของนาย ..จู่โจมนายได้งั้นหรือ ?

สไตร์ฟ (คิด) - และจากนั้น ฉันพบความจริงว่า เขาได้ปกปิดพวกเขาจากฉัน ไอ้ระยำ
สไตร์ฟ - ไม่ ...

วูล์ฟเวอรีนโผล่มาเฉาะกระบาลสไตร์ฟจากข้างหลัง

สไตร์ฟ (คิด) - ความเจ็บปวดได้เป็นทุกสิ่ง...ฉันคิดไม่ออก..แต่ฉันได้ยินเขา .. เขาคงอยู่อย่างเงียบงัน แต่ จิตใจของเขากรีดร้องว่าเจ็บปวดแค่ไหนในสิ่งที่เขาทำ ....

อีลิกเซอร์ในรูปแบบ สัมผัสแห่งความตายล็อกคอสไตร์ฟและปล่อยพลัง
สไตร์ฟ - ไม่ ไม่ !!! อ้ารก

สไตร์ฟ (คิด) -  ทุกสิ่งเริ่มมืดดำ ฉันรู้สึกร่างกายแตกเป็นเสี่ยง จิตใจของฉันปิดตายเพื่อหนีจากความน่าสะพรึงกลัว.
                -  วูล์ฟเวอรีนพุ่งเข้ามาเพื่อจบการสังหาร  บางส่วนของฉันบอกว่า ปล่อยให้เขาทำ. ปล่อยให้ชีวิตนี้สิ้นสุดลง. บางทีฉันอาจพบสันติสุขภายใต้ึความตาย.


สไตร์ฟ (คิด) - แต่ เมื่อฉันจดจำได้ว่า ฉันเป็นใคร และ สันติสุขนั้นเป็นสิ่งอ่อนแองและความตายนั้นเป็นเรื่องขี้ขลาด.

เหมือนจะแย่ แต่สไตร์ฟระเบิดพลังใส่ทั้งวูล์ฟเวอรีนและอีลิกเซอร์เต็มที่
สไตร์ฟ - ฮึ ฮึ ไม่เลว เอ็กซ์เมน ฉันไม่คิด..นายมีมันอยู่ในตัว
สไตร์ฟ บังคับร่างของอีลิกเซอร์ให้รักษาเขา - รักษาฉันซะ พ่อหนุ่ม
อีลิกเซอร์ - ไม่ แกทำไม่ได้..

สไตร์ฟ - แน่นอน ฉันทำได้ อีลิกเซอร์ แต่ ไม่ต้องกลัว. เมื่อนายทำเสร็จแล้ว ฉันจะฆ่านายอย่างรวดเร็ว นายมันอันตรายที่จะเก็บไว้เป็นของเล่น วูล์ฟเวอรีน เป็นไงบ้าง ออกจะเจ็บสักหน่อยนะ.

วูล์ฟเวอรีน - ฉันจะไปตัดหัวแก แกได้ยินใช่ไหม ?
แล้ววูล์ฟเวอรีนก็ถูกควบคุมให้เขากรงเล็บทั้งสองมือกระซวกหน้าตัวเอง

สไตร์ฟ - ฉันได้ยินแก วูล์ฟเวอรีน ตอนนี้แกฟังฉันนะ ฉันเป็นคนเล่นเกมส์ แกและทีมของแกกำลังจะไปตาย นี่มันยุคของสไตร์ฟ. และในโลกนี้ผู้เข้มแข็งเท่านั้นที่อยู่รอด
อพ็อกคาลีพส์ - เด้ธ จงมาเถอะ แต่ไม่ใช่เพื่อข้า .. ข้าคือความเป็นนิรันดร์ ข้าเป็นอมตะ.

อาร์กแองเจิ้ล - แกผิดแล้ว. ความตายมาถึงทุกสิ่ง แม้กระทั่งแก.
                 - แกสร้างฉันขึ้นมาเพื่อกำจัดผู้อ่อนแอ. เพื่อยืนยันว่ามีเพียงผู้แข็งแกร่งเท่านั้นที่อยู่รอด.
                - แกไม่ได้แข็งแกร่งอีกต่อไปแล้ว

อพ็อกคาลีพส์ -  จากนั้นก็ต้องพบกับ ความตาย
                  - ทำในสิ่งที่ข้าสร้างแกขึ้นมาทำเถอะ

อาร์กแองเจิ้ล ถือขนเหล็กจากปีกเหล็กเตรียมเสียบอพ็อกคาลีพส์
อาร์กแองเจิ้ล - ตอนนี้เลย.
แล้วเขาก็คืนฟอร์มเป็นแองเจิ้ล
แองเจิ้ล - มากพอๆกับที่ ฉันอาจฆ่าแกเพื่อทุกสิ่งทุกอย่างที่แกทำไว้กับฉัน ..เพื่อทุกสิ่งทุกอย่างที่แกทำไว้กับพวกเราทั้งหมด
            ฉันจะไม่ .. ฉันจะไม่ทำตามใจของแก. ทุกเส้นประสาทที่ถูกพิษร้ายชองฉันกรีดร้องให้ฆ่าแก  ฆ่าแกเพื่อตัวแก .. แต่ฉันไม่ใช่ของๆแก ไม่ใช่อะไรที่เกินกว่านั้น
          - ไม่สำคัญหรอก ว่าขัดแย้งกันขนาดไหน แกก็สร้างฉันมา ... นั่นเป็นยังเป็นคำขอบคุณในส่วนลึกของฉัน...นั่นคือความเป็นมนุษย์ที่ในสักแห่งในตัวของฉัน

แองเจิ้ลมอบปีกเหล็กให้กับอพ็อกคาลีพส์
อพ็อกคาลีพส์ - ข้าเรียกแกมาเพื่อให้จบชีวิตของข้า
                  - แต่ ตอนนี้ ข้าเห็นแล้วว่า แกไม่ได้เป็นเด้ธอีกต่อไปแล้ว
แองเจิ้ล - ไม่ ฉันเป็นเด้ธ. ไม่ใช่เพื่อแก
อพ็อกคาลีพส์ - ฮอร์สแมน.
อพ็อกคาลีพส์ - แกได้ไว้ชีวิตของข้า.และแสดงให้เห็นว่า ข้าคงจะมีบางครั้งที่แสดงให้เห็นสัญญาณของความอ่อนแอ. บางทีวันหนึ่ง เราจะได้เห็นสิ่งที่ทำให้เราเข้มแข็งที่แท้จริง แต่วันนี้ เราทั้งคู่จะไปในที่แห่งเดียวกัน เพื่อทำในสิ่งที่เหมือนกัน ... ข้าขอเสนอให้เราฆ่าลูกของข้า สไตร์ฟ ด้วยกัน

อธิบาย
1. Ship หรือ Prosh ที่โดมิโน่พูดถึง คือ วงจรจากอารยธรรมกลุ่มดาวเมื่อหลายล้านปี เป็น A.I. ที่มีความนึกคิด ถูกปล่อยออกมาและฝังตัวในมองโกเลีย เพื่อจับตาความเป็นไปของมนุษยชาติ ภายหลังตกอยู่ในมือของอพ็อกคาลีพส์ เขากลายเป็นฐานบัญชาการให้กับอพ็อกคาลีพและเหล่าฮอร์สเมน(ดังนั้น จึงไม่แปลกที่โดมิโน่ตกใจเพราะคิดว่าต้องมาเจอกับอพ็อกคาลีพส์ด้วย) หลังจากนั้นกลายเป็นพันธมิตรกับเอ็กแฟกเตอร์ ใน Earth-616 Ship ตัดสินใจทำลายตัวเอง หลังจากต้องกลับไปอยู่กับอพ็อกคาลีพส์อีกครั้ง
2. ฺ BlaqueSmith เป็นมิวแตนท์ในยุคหลังอพ็อกคาลีพส์ เป็นชายคนแรกที่เข้าร่วมกลุ่มกับ Askani ใน Earth-4935 เขามีพลังโทรจิต พลังเคลื่อนย้ายวัตถุ และ พลังข้ามเวลา แรกๆเขาเป็นคนที่คอยชี้แนะเคเบิ้ลแต่มาขัดแย้งกันในครั้งที่เคเบิ้ลข้ามเวลามาศตวรรษที่ 20 เพื่อหยุดยั้งอพ็อกคาลีพส์ และ เขาเป็นคนให้ร่างต้นกับ Ship หรือ Prosh ด้วย ภายหลังเขากลับมาร่วมมือกับเคเบิ้ลและกลุ่มอันเดอร์กราวน์เพื่อต่อต้านวีพอนเอ็กซ์และหลังจากนั้นเขาหายสาบสูญ
3. Graymalkin หมายถึงสถานีอวกาศที่เป็นฐานปฎิบัติการของ Blaquesmith สมัยร่วมมือกับอพ็อกคาลีพส์

2010-11-23

MESSIAH WAR 06 | การทรยศของบิช็อป

 ในอนาคต
เคเบิ้ลคิด -- นั่นคือความฝัน ..เป็นฝันร้าย ที่ผมได้พบเจอ
              - ผมวิ่งไล่โฮป และ เธอหัวเราะ และ กระโดดโลดเต้น ท่ามกลางเกลียวคลื่นของต้นหญ้า
              - อากาศเบื้องบนดูจะโหดร้าย.มันหนาว.มันชื้น
              - เธอยังอ่อนเยาว์ และ เธอคิดไม่ออก ว่านั่นหมายถึงอะไร
              -  เธอขี้เล่น เธอคิดว่า เธอไม่มีวันตาย เธอจะทดสอบผม.
              - เพื่อดูว่า เธอจะไปได้ไกลแค่ไหนกัน
ด้านนอกเวสเชสเตอร์ - เหลืออีก 8.1 ชั่วโมง
เหล่าเอ็กซ์เมนกำลังคร่ำเครียด
โดมิโน่ - โอเค -- งั้น แผนของเราคืออะไร ?
เคเบิ้ล - บุกเข้าชิทาเดล กำจัดสไตร์ฟ เอาโฮปกลับมา นั่นล่ะแผน.

เด้ดพูล - แผนมันเยี่ยม..
วูล์ฟเวอรีน - ไม่ นั่นเป็นการวิ่งไปฆ่าตัวตายชัดๆ. นายจะเถรตรงนักไม่ได้. เคเบิ้ล

เคเบิ้ล - อย่าเถียงกันเรื่องนี้เลย
         -  ทุกวินาทีที่เราเอาแต่วนอยู่รอบๆเป็นวินาทีที่ชีวิตของโฮปกำลังอันตราย.

วูล์ฟเวอรีน - แล้วเมื่อบุกเข้าไปซึ่งๆหน้า .. ก็ทำให้เด็กผู้หญิงถูกฆ่า.

เคเบิ้ล ( คิด ) - ผมรู้ว่าสิ่งที่เขาพูด มันถูกต้อง
เคเบิ้ล (คิด) - แต่ที่ในหัวผมบอกและส่วนลึกบอกผมคือสองสิ่งที่แตกต่างกัน. มันคือฝันร้ายที่กลายเป็นจริง .. เธอจะร่วงหล่น
                - และไม่สำคัญว่าผมจะทำอะไร . ผมจะไปช่วยเธอไม่ทันเวลา
ชิทาเดล ของ สไตร์ฟ -- ห้องไต่สวน
เหลืออีก 7.9 ชั่วโมง
โฮปถูกขังในม่านพลังงาน ส่วนวอร์พาธถูกตรึงกับเครื่องมือทรมาน

วอร์พาธ ( ความคิด ) - เฮ้ สไตร์ฟ  ฉันรู้ว่าแกได้ยินสิ่งที่ฉันคิด.
                           - งั้น ฉันคงต้องบอกแบบนี้
                           - ได้ยินฉันหัวเราะไหมล่ะ ?
                           - หัวเราะให้กับแกและสลดใจกับแกที่พยายามใช้เครื่องทรมาน ?
สไตร์ฟ - มันไม่มีอะไรในความพยายามหรือการหลอกลวงตัวเองให้ดีขึ้นเลย ไอ้หนุ่ม. จิตใจของแกเป็นหนังสือที่เปิดค้างไว้สำหรับฉัน ฉันเพิ่งฉีกปกมันออกไป.
วอร์พาธ - เย่ ?
            - แกปกปิดสิ่งที่แกอ่านได้อยู่ใช่ไหม ? แก --
             (สไตร์ฟกดปุ่มเดินเครื่อง)
 สไตร์ฟ - แกกำลังจะได้รับประสบการณ์เข้าสู่ดินแดนแห่งความเจ็บปวดที่กระทั่งพระเจ้ายังไม่เคยรับรู้
            ( วอร์พาธโดนเครื่องทรมานเล่นงานต่อหน้าต่อตาโฮป )
วอร์พาธ - แกกำลังจะพยายามทำให้หนักกว่านี้อีก ...( อย่าคิดถึงเรื่องเธอ ) .. ไอ้คนขี้ขลาด.
เสียงกรีดร้องขอวอร์พาธดังมาข้างนอก ซึ่งบิช็อปฟังอยู่
บิช็อป(คิด) - เจมส์กำลังใช้กลยุทธ์ที่ฉลาดมาก. ให้มุ่งเป้าไปที่เขา ไม่ใช่เด็กผู้หญิง แต่ ไม่คิดอะไรถึงเธอเลย
               - โฮป คือที่เขาเรียกเธอ.
               - ช่างคล้ายกับเรื่องราวที่ครั้งหนึ่งคุณย่าเคยสอน ..
               - อย่าคิดเรื่องเด็กผู้หญิง
               - อย่าไปคิดด้วยวิธีการปกติว่าเธอมองดูไร้เดียงสา
               - อย่าไปคิดว่ามีโอกาสมากแค่ไหนที่คุณจะพุ่งเข้าไปช่วยเธอจากสัตว์ประหลาดอย่างสไตร์ฟ
                - อย่าไปคิดเรื่องเธอทั้งหมด
                - เช่นเดียวกับที่แกไม่คิดเรื่องเธอต่อหน้าสไตร์ฟเป็นเวลาหลายขวบปี
                - ยกเว้น เมื่อหนึ่งชั่วโมงที่ผ่านมา เมื่อสไตร์ฟกลับมาและแกได้เห็นเธอจนได้ หลังจากช่วงเวลานี้ทั้งหมด ...
                - แกไม่อาจช่วยเหลือมัน ใช่ไหมล่ะแก ?
บิช็อป(คิด) - ส่วนหนึ่งบนแขนของแกคิดแบบนั้น
               -  ไม่ใช่เรื่องใหญ่. ก็แค่บางสิ่งที่แกต้องตรวจสอบ
               -  แค่การซ่อมบำรุงตามปรกติ เหมือนที่แกทำมาตลอด 12 ปีที่ผ่านไปในอดีต
               ( บิช็อปกดปุ่มแดงบนแขน )
               -  ระยำ สิ่งนี้มันเก่ามาก แกแปลกใจที่มันยังทำงานอยู่
               - ใช่ .. คิดถึงเรื่องนั้น
               -  ไม่ ทุกสิ่งถูกแขวนไว้ด้วยเส้นด้ายบางๆ
               - เพราะแกไม่อาจควบคุมไม่ให้เธอคิด.
               - และในทุกชั่วขณะ  เขาสามารถอ่านจิตใจของเธอและดูว่าจริงแล้วเธอคือ...
               ( สไตร์ฟพละจากวอร์พาธหันมาดูโฮป )
เทือกเขาอดิรอนแด๊กส์ -

อพ็อกคาลีพส์ - เด้ธ เจ้าควรปฏิเสธของขวัญที่ยิ่งใหญ่จากข้าจริงหรือ ?
อาร์ก แองเจิ้ล - ฉันไม่เข้าใจ แกเรียกฉันมาที่นี่ ที่ใจกลางของที่รกร้างและจากนั้นก็ตั้งคำถามกับฉัน ...  แกกำลังขอให้ฉันฆ่าแกใช่ไหม ?

อพ็อกคาลีพส์ - มาทำให้สิ้นสุด และ เติมเต็มโชคชะตาของเจ้าเถอะ.
อาร์กแองเจิ้ล - ฉันไม่ได้เป็นทาสของแกมานานแล้ว. แกไม่มีสิทธิ์ออกคำสั่งให้ฉันฆ่าใคร แม้แต่กระทั่ง ตัวแกเอง

อพ็อกคาลีพส์ คว้าคออาร์กแองเจิ้ลบีบเต็มแรง - แน่นอน ฮอร์สแมน เด้ธ ของข้า นั่นไม่ใช่สิ่งที่อยู่ในใจของข้าเลย
ชิทาเดล แห่งสไตร์ฟ เหลืออีก 7.5 ชั่วโมง
โฮปเริ่มแสดงความกล้าหาญ
โฮป (คิด) - โอเค นี่มันเลวร้ายมาก.
              -  ผู้ชายตัวโตในหมวกเกราะรูปร่างประหลาด ไม่ปริปากพูดอะไรกับฉัน เขาเอาแต่จ้องเขม็ง. คิดไม่ออกว่าทำไม
              - และจิมมี่ ฉันรู้ว่าเขาเจ็บ และ ทรมาน , แต่เขาก็ไม่มองมาทางฉัน เหมือนกันทั้งคู่
              - ฉันคิดว่า เขาคงทำเพื่อความปลอดภัยของฉัน
              - เหมือนกับที่ นาธาน ได้ทำ
สไตร์ฟ เพ่งมองโฮปต่อหน้า - งั้น เธอเป็นใคร เจ้าตัวน้อย ? เป็นหนึ่งในคณะนักเรียนทัศนาจรใช่หรือเปล่า ?

โฮป (คิด) - เดี๋ยวสิ ๆ ๆ
              - บางที ฉันกำลังจินตนาการเรื่องนี้ แต่เมื่อฉันปิดหมวกเกราะของเขา เขาก็ดูเหมือนกับ ...
สไตร์ฟ - เธอสำคัญกับเขา ใช่ไหม ?เขาอยู่เฉยๆเพื่อทำให้เธอปลอดภัย ไม่อย่างนั้น
สไตร์ฟ จู่ๆก็ปวดหัวอย่างแรง - อ้า
โฮป หลุดจากม่านพลัง แถมยังไปถามสไตร์ฟด้วยว่า โอเครึเปล่า ?
 โฮป (คิด) - แต่ ฉันไม่วิตกเรื่องเขานานนัก เพราะ ฉันได้ยินเสียงด้านหลังของฉัน และ ถัดจากนั้น ฉันกล่าวคำสาปแช่งในห้วงความคิด

โฮป (คิด) - เพราะ มันคือเขา ( บิช็อปเล็งปืนมาทางเธอ )
              - ชายที่พยายามฆ่าฉัน มาตั้งแต่ฉันถือกำเนิด

ด้านนอกเวสเชสเตอร์ เหลืออีก 6.9 ชั่วโมง
โดมิโน่ - ฉันคิดว่า เราต้องแบ่งทีม เคเบิ้ล โลแกน อีลิกเซอร์ บุกเข้าชิทาเดล. ขณะเดียวกัน พวกที่เหลือจะตามเข้าไปว่าอะไรที่สร้างกับดักห้วงเวลาแห่งนี้

วาร์นิชเชอร์- ถ้ามันจะไม่ต่างกัน ฉันอยากขอโอกาสเข้าไปชิทาเดลกับโฟเล่ย์ และ ....

โดมิโน่ - ไม่ ถ้าเราทำสำเร็จ ฉันไม่อยากให้นายอยู่ใกล้ๆโฮป
วาร์นิชเชอร์ - ถ้า คงจะน่าสนใจเป็นคำที่หมายถึงมีทางเลือก

โดมิโน่ - เคเบิ้ล ? ยังอยู่กับเราไหม ?
          - เคเบิ้ล ( เคเบิ้ลคงพร้อมแล้ว )
ภายใน ชิทาเดล ห้าวินาทีที่แล้ว
บิช็อป(คิด) - เขาแสกนเธอ. ถ้าเขาไม่ได้รู้อยู่แล้วว่าเธอเป็นใคร เขาก็กำลังจะรู้ในทุกวินาที ตอนนี้
               - ผมมี ระเบิดนาไนท์ ลูกหนึ่ง ครั้งหนึ่งมันเคยช่วยผมสยบเอ็กซ์เมน
               (บิช็อปปล่อยระเบิด นาไนท์ ระเบิดระดับอนุภาค ใส่สไตร์ฟ )
              - คงจะมีเวลาให้ผมสักสองสามวินาที ผมต้องการฆ่าเด็กคนนี้ ?
              - เมื่อผมเลือกสไตร์ฟมาอยู่ในเกมส์ ผมรู้ว่าปฏิบัติการของผมจะเป็นไปตามทุกสิ่งทุกอย่างที่ผมตั้งใจเอาไว้
              - คุณไม่รู้หรอกว่า ต้องใช้สมาธิจิตมากแค่ไหนเพื่อให้ลืมสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิตไปชั่วขณะหนึ่ง
ภายใน ชิทาเดล ห้าวินาทีที่แล้ว
บิช็อป(คิด) - ฆ่าเด็กผู้หญิง
โฮป - อย่านะ บิช็อป.
บิช็อป(คิด) - ก่อนเธอจะล้างโลก
โฮป - นั่นชื่อของคุณ ถูกไหม คุณบิช็อป ?
       - โอพระเจ้า ทำไมคุณถึงทำแบบนี้
บิช็อป(คิด) - เธอจะไม่มีทางรู้ ว่าทำไม
ภายในเมืองแห่งหมู่ดาว เหลืออีก 6.4 ชั่วโมง
เด้ดพูลมากับโดมิโน่และเอ็กซ์23
เด้ดพูล - อย่าคิดว่ามันเป็นแบบนั้น มันไม่ใช่ทั้งคู่แหละ

โดมิโน่ - นายรู้อะไรบางอย่าง นายไม่ได้บอกพวกเรา เวด ?
เด้ดพูล - อะไร ใครนะ กระผมเหรอ ?

โดมิโน่ - ฉันไม่เชื่อหรอก ว่านายจะยังเล่นอยู่ที่มุม. นี่มันจุดจบของโลกนะเวด. เข้าเรื่องซะที
เด้ดพูลโดนโดมิโน่ล็อก ส่วนเอ็กซ์23 เตรียมเฉือน
เอ็กซ์ 23 - อวัยะบางส่วนของนายจะไม่งอกมาจนครบ จำได้ไหม ?
เด้ดพูล - โอเค โอเค

เด้ดพูล - ดูสิ ฉันอาจได้ยินว่าสไตรฟ์กำลังจะทำอะไร และ ในเรื่องเกี่ยวกับเกราะป้องกันห้วงเวลา สิ่งที่เกิดขึ้น ไม่ใช่เพียงแค่อย่างเดียว

โดมิโน่ - อะไรต่อจากนั้น ?
เด้ดพูล - อะไรคือรูปธรรม  ถ้ามันไม่ใช่เป็น สถานที่ หรือ สิ่งของ ?

โดมิโน่ - เป็น บุคคล ?
เด้ดพูล - ฉันบอกใบ้ด้วยปากเพ้อเจ้อของฉัน...
ชิทาเดล แห่ง สไตร์ฟ

โฮปถูกบิช็อปไล่ยิง แต่ปืนของเขากลับโดนสไตร์ฟใช้พลังจิตแยกชิ้นส่วน
สไตร์ฟ - นั้นน่ะหรือ อาวุธลับของแก ? ไอ้อันเล็กๆนั่นคือนาไนท์ใช่ไหม ?
             คิดว่ามันจะหยุดยั้งเทกโนโลยีของฉันได้หรือไง ?
บิช็อป - แกไม่เข้าใจ อ้าก ................

สไตร์ฟ - กระสุนปืนมันก็แค่แท่งตะกั่วบางๆ คงจะเก็บฉันได้หรอกนะ ?
สไตร์ฟ- ทำอย่างนี้ทำไม ฉันไม่เข้าใจ ลูคัส ? บอกฉันสิว่าอะไรที่ทำให้แกทรยศ.
วอร์พาธบอกให้โฮปไปหลบข้างหลัง
บิช็อป - .... ฉัน...รอมาเป็นเวลาหลายปีและเพื่อทำสิ่งนี้
(บิช็อปปล่อยอาวุธใส่ไสตร์ฟแต่ถูกฉีกออกในพริบตา)
สไตร์ฟปล่อยพลังอัดบิช็อป และจากสายตาของบิช็อปทำให้สไตร์ฟรู้ว่า ที่บิช็อปพยายามฆ่าคือโฮปไม่ใช่ตัวเขา

อดิรอนแด้กส์ เหลืออีก 5.7 ชั่วโมง
อพ็อกคาลีพส์ - มีแต่แกเท่านั้นที่สามารถทำให้ฉันคืนสู่สภาพที่เปี่ยมเกียรติยศ ...พาฉันไปที่ของขวัญจากหมู่ดาว ฉันต้องการมัน. เคารพฉันหน่อย

อาร์กแองเจิ้ล - แกเศร้าโศก อ่อนแอ เจ้าปีศาจเฒ่า ฉันจะไม่พาแกไปไหนทั้งนั้น
                  - ในทุกสิ่งที่แกทำล้วนสร้างความเจ็บปวดให้โลกใบนี้
อพ็อกคาลีพส์ - ได้โปรด ฉันวิงวอนแก.... แกพาฉันออกจากที่นี่ที...

อาร์กแองเจิ้ล - แน่นอน ฉันทำได้  จงสนุกกับความเป็นนิรันดร์ที่แกได้รับอยู่นี่เถอะ
เคเบิ้ล บุกแหลกโดยไม่ฟังเสียงใคร เพราะเขาต้องการช่วยโฮปที่อยู่ในชิทาเดล จนอีลิกเซอร์ต้องเข้าไปห้ามเอาไว้

สไตร์ฟคว้าข้อมือโฮปเอาไว้ ส่วนวอร์พาธได้แต่เรียกให้เขากลับมาสนใจทรมานเขา
สไตร์ฟพูดถึงความเป็นห่วงของเคเบิ้ลที่มีต่อโฮป
โฮป เปิดหน้ากากสไตร์ฟ - นาธาน นั่นคุณใช่ไหม ?
โฮป เห็นหน้าสไตร์ฟที่เหมือนเคเบิ้ล และ เข้าใจว่าเป็นเคเบิ้ล
สไตร์ฟ - เป็นคุณมาตลอดเวลาเลยใช่ไหม ? คุณมาอยู่ที่นี่เพื่อช่วยหนูให้ปลอดภัยใช่ไหม ?
แล้วโฮปก็กอดสไตร์ฟ

สไตร์ฟ - ใช่แล้วโฮป - ฉันอยู่นี่เพื่อช่วยหนูให้ปลอดภัยจากพ่อที่ผิดตัว

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More